
Autorka:
Viola Castillo |
Serial, Fedemiła, romans, dramat, teraźniejszość
Każdy z nas ma marzenia. Najczęściej do ich spełnienia wiedzie długa i kręta droga. Ale tylko my sami zdecydujemy czy będziemy nią brnąć do celu. Są ludzie, którzy rezygnują, ale są też tacy, którzy pragną spełnienia.Idą po trupach. I tak źle, i tak niedobrze.Trzeba posiadać umiejętność rozróżniania dobra i zła. Trzeba biec odpowiednim tempem, by za szybko się nie zmęczyć. Trzeba grać w dobrym rytmie.
*Lu*
- To przestań lampić się gdzieś w ścianę, tylko spójrz mi w oczy i powiedz to, co tak na serio myślisz.
Spojrzałam w jego oczy. Takie piękne. Głębokie. Czekoladowe. Już otworzyłam usta, by wygarnąć mu jakim to jet beztalenciem, jaki to z niego beznadziejny człowiek...ale nie mogłam! Nie mogłam. Nadzwyczajnie w świecie. Nastała chwila milczenia.
- No widzisz - w jego głosie było zadowolenie.
- Co widzę? Nic nie widzę! Jesteś... jesteś... jesteś... - "bezczelny", to chciałam powiedzieć, ale nie mogłam! Co się z Tobą dzieje Lu?!
- No , jaki jestem? - zapytał bawiąc się słomką w moim pustym kubku.
Puściły mi nerwy.
*Violetta*
Przymknęłam powieki i pomyślałam o Leonie... O jego brązowych oczach, o jego lśniących włosach, o jego aksamitnych ustach... ale coś wyrwało mnie z rozmyśleń. Usłyszałam przeraźliwy łoskot dochodzący z dołu. Szybko zbiegłam po schodach. Przyczaiłam się na ostatnim stopniu, byłam niedostrzegalna, a ja widziałam wszystko dobrze. Jakaś kobieta szła z wielką walizką w moją stronę.
-German! - krzyknęła.
Jej głos był mi bardzo znajomy. Ona cała mi kogoś przypominała...
*Angie*
Myślę tylko, czemu moje życie nie może być takie proste. Zamknięta we własnym świecie. Bez dostępu świeżego powietrza. Znowu to robię. Uciekam. Uciekam od miłości. Dlaczego jednym sercem potrafię kochać dwa? Chciałabym umieć w końcu zdecydować. Chciałabym umieć wybrać jednego. Chciałabym. Chciała... ale nie potrafię. Zamykam swój umysł na klucz.
Jeju, w końcu mi się udało. Ciągle nie mogę w to uwierzyć! Dziękuję!!!!
OdpowiedzUsuń